Observatorium bestaat uit twee concentrische aarden wallen. In deze cirkels zijn drie v-vormige uitsparingen gemaakt die een blik bieden op het oneindige open polderlandschap. Door het middelste stalen vizier is aan het begin van de lente en de herfst, wanneer de dag en de nacht even lang zijn, de zonsopkomst te zien. Aan weerszijden van dit vizier liggen aan de noordoost- en de zuidoostzijde van de cirkels twee stenen wiggen. Door de wig aan de oostkant is de zonsopkomst te zien op 21 juni, de langste dag. De zonsopkomst door het vizier aan de westzijde kondigt op 11 december de winter en de langste nacht aan. Hoewel er op het land van de nieuw gecreëerde polders van Flevoland relatief weinig tijd verstreken is, is het verloop van tijd het onderwerp van Morris' Land Art project.

Net als andere kunstenaars in de jaren zeventig was Morris gefascineerd door prehistorische monumenten. Door een moderne versie van het prehistorische megalithische monument Stonehenge te creëren, biedt het Observatorium een plek voor nieuwe rituelen met eeuwenoude en universele associaties.

©Museum De Paviljoens

Foto

• Observatorium (1971-1977), Robert Morris (foto: Gert Schutte Museum De Paviljoens)