Centrale stop brengt mobilisten brandstof om mee te komen

Soepel komen treinen uit heel het land tot stilstand op Lelystad Centraal. Via het pas geplaveide stationsplein wandelen reizigers langs de winkels richting de ontmoetingsplaats voor het Congres Mobiliteit. Als gastheer helpt de provincie hen vlotjes verder. Van snelweg tot sluiproute en van ezelsbruggetje tot geitenpad.

Een beetje bezorgd blikt Commissaris van de Koning Arjen Gerritsen langs de hoge trap naar boven. Voor hem lag het Agora Theater op loopafstand en het openbaar vervoer rolt vanmorgen vlotjes door het spoorboekje heen, maar de autorijders laten tegen negenen mogelijk nog wel even op zich wachten. “Een file zeg je?” Hij fronst zijn wenkbrauwen. “Rond een Congres Mobiliteit nota bene. Nou, het is te hopen dat onze bezoekers daar niet te veel last van hebben.” Toch treedt hij maar alvast naar voren en treft tot zijn opluchting een volle zaal. “Afgezien van die files zie ik onze snelweg namelijk echt als een randvoorwaarde voor onze bereikbaarheid,” begint hij. “Daarom moeten we onze mobiliteit voortdurend blijven verbreden. Over land, via het spoor en in de lucht. Die verbreding gaat niet alleen over nieuwe dienstregelingen in december. Nee, mobiliteit gaat over toegang. Toegang tot onderwijs, toegang tot zorg en toegang tot de samenleving die we met elkaar willen vormgeven. Ik ben daarom heel blij dat jullie hier vandaag vanuit het hele land samen zijn gekomen om elkaar als specialisten te ontmoeten en kennis uit te wisselen.”

FlexRReis

Zoals een drukbezet bestuurder betaamt, moet hij zelf helaas meteen weer weg. Maar ach, zijn volgers in de zaal kunnen zelf natuurlijk ook niet te lang stil blijven zitten. Een uurtje later verspreiden alle afgevaardigden van maatschappelijke organisaties, overheden, bedrijven en het organiserende ProMedia, onder andere bekend van het vaktijdschrift Mobiliteit.nl, zich via verschillende keuzeroutes door het gebouw. Tweemaal rechtsom bijvoorbeeld. En dan rechtdoor, waar de Flevolandse regisseur Publieke Mobiliteit Reinder Aukes en zijn collega Arjen Klinkert hun publiek al staan op te wachten. De afgelopen periode vonden zij een bijzondere weg om het zogenoemde Wmo vervoer in een taxibus samen te brengen met ov-reizen. “Als eerste provincie in het land besloten we dit jaar met FlexRReis te komen,” vertelt Reinder. “Met name in het noordelijke deel van onze provincie is het openbaar vervoer niet altijd breed toegankelijk. Op momenten dat de buslijnen niet toereikend zijn, bieden we onze reizigers de mogelijkheid om tegen aantrekkelijke tarieven een flexvervoer te bestellen. Net als bijvoorbeeld mensen met een beperking. Iedereen kreeg van ons een bon voor een gratis ritje en nu weten steeds meer reizigers onze dienst te vinden. Zonder dat we daar al campagne voor hebben hoeven voeren.” Naast hem springt Arjen over op een spits ezelsbruggetje. “Het is een mooi voorbeeld van het STOMP-principe. Eerst stappen, dan trappen, dan Openbaar Vervoer, dan MaaS, en dan pas de Privé-auto.”

STOP

Ho eens, MaaS? Niemand heeft vandaag waarschijnlijk zijn zwembroek meegenomen. “Mobility as a Service,” verduidelijken beide mannen. “Mobiliteit als een Dienst, zoals FlexRReis en het gebruik van deelauto’s. In sommige andere regio’s laten ze die M voor het gemak trouwens gewoon weg. Dus zeg maar STOP.”

Blokjes, vakjes, lijnen en domeinen

Prima, maar nu nog even niet. Want de dag is nog lang niet voorbij. Ook een verdieping hoger stappen Flevolandse voorlopers de zaal binnen. Zoals adviseur slimme mobiliteit Deodaat Boer, geflankeerd door een Almeerse vakgenoot. Ze hebben onderzoek gedaan naar de vervoersbehoefte in de stad, maar merkten daarbij dat dagelijkse vervoersmodellen allerlei menselijke beperkingen buiten beschouwing laten. “Heel mooi dat elke Almeerder in principe altijd een bushalte in de buurt heeft, maar tien procent van hen kan niet eens zelf lopen of fietsen… Kijk maar.” De twee heren stellen hun scherm scherp. “Hier hebben we op wijkniveau in kaart gebracht hoe veel mensen in staat zijn om te fietsen.” Donkere blokjes, lichte vakjes, rode lijnen en groene domeinen. Een beeldend overzicht van obstakels.

Monter Kamerlid

De oplossingsrichtingen worden uiteraard binnenshuis gekozen. In Lelystad, Almere, Emmeloord en Den Haag. Juist hier wordt onderweg niet alleen gas gegeven, maar nog wel eens op de rem getrapt. Daarom haast de vooruitstrevende volksvertegenwoordiger Habtamu de Hoop (PRO) zich aan het einde van zijn werkdag nog naar Flevoland om een aantal moties mee te nemen die eerder op de dag zijn voorbereid. “Leg overal verbindingen aan waar ook een kind van acht mee overweg kan,” leest hij voor. “Lijkt me een heel goed idee. Zo’n motie voor de toekomst heb ik aan het begin van mijn tijd ook eens ingediend,” meldt het montere Kamerlid in zijn politieke pleidooi. Bekijk vooraf wat op termijn de gevolgen zijn van je beleid. Dan hadden we waarschijnlijk ook eerder aan zien komen dat veel infrastructurele projecten inmiddels aan het einde van hun levensduur zijn. We moeten dus vernieuwingen blijven doorvoeren. Misschien met weinig geld, maar voor grote uitgaven kun je sparen en lenen,” vindt hij. “De Lelylijn werd volgens mij tenslotte al min of meer door zijn naamgever ingetekend. Die boodschap blijf ik in Den Haag brengen.”

Vakantie

Het publieke vervoer in Nederland houdt hem goed op gang. Tussen Friesland via Flevoland naar Den Haag. Met alle ruimte om steeds meer mensen mee terug te nemen. Al was het alleen maar voor vakantie.