Het verhaal van 40 jaar provincie Flevoland

Veertig jaar geleden werd het officieel; provincie Flevoland. Gewonnen uit zee, bedacht aan de tekentafel en gevormd door mensen. Pioniers en planners, boeren en bouwers, dromers en doeners. De ene uit de Randstad, de ander uit het noorden en sommigen van nog verder weg. Wat hen bond, was het idee dat het anders kon. Beter. Slimmer. Want wij Flevolanders doen nooit zomaar wat. Wat we aanpakken, doen we doordacht.

Eén koers, één provincie

Ons Flevoland ontstond uit het verlangen om met elkaar te bouwen aan iets nieuws. Land, dorpen, steden; een slim mozaïek waarin elk stuk betekenis heeft. Dat ging niet zonder slag of stoot. Jarenlang werd gesproken, gewikt en gewogen. Tot die ene dag. 1 januari 1986. Flevoland werd officieel één. Een historisch besluit dat ruimte gaf aan wat we met elkaar voor ogen hadden: een samenleving die zélf koers bepaalt en haar toekomst vormgeeft. Met de eenwording was er een gezamenlijk vertrekpunt. Voor de gemeenten, voor tienduizenden inwoners en voor een regio die tot dan toe versnipperd bestuurd werd.

Samenhang in eigenheid

Sinds die januaridag zijn we een provincie én een verhaal. Van mensen die samen iets opbouwen. Van zes gemeenten met elk hun eigen gezicht. Van een gemeenschap waar verschillen niet botsen, maar elkaar versterken. Een plek waar je de ruimte voelt; in landschap, ontwikkeling en mentaliteit.

We vieren onze eigenheid terwijl we samen staan voor wat Flevoland is. Precies dat is onze kracht geworden. Bij ons vind je stad en platteland, innovatie en traditie, reuring en rust; in die veelzijdigheid vinden we elkaar. We bundelen onze krachten en belangen, maken afwegingen en keuzes, met oog voor elkaar en morgen. Dit zit in ons DNA. Net als samenwerken, met de regio’s om ons heen. Want Flevoland groeit door open te staan voor wat buiten onze grenzen ligt.